Początek Polskiej Wspólnoty Katolickiej w Leicester datuję się od 1948. Powstała ona z żołnierzy Polskich sił zbrojnych i ich rodzin przebywających w okolicznych obozach wojskowych i hostelach cywilnych w Bruntingthorpe, Ashby Folville, Lubenham, Husbands Bosworth, Melton Mowbray i Market Harborough. W tych nowych warunkach polscy przybysze do Leicester, pod koniec każdego tygodnia , a specjalnie w niedzielę odczuwali brak polskiego księdza, polskiej Mszy Św. i Bożego słowa głoszonego po polsku.

*W niedługim czasie polski ksiądz, kapelan wojskowy śp. ksiądz Edward Frąckowiak osiedlił się w Leicester i spełniał posługi kapłańskie dla rodaków tu się osiedlających. 

*Nawiązał kontakt z ojcami dominikanami przy tutejszym kościele katolickim pod wezwaniem Krzyża Świętego ‘Holy Cross’.  

*Przeor dominikanów ks. dr Klimeck, pochodzenia polskiego, ustosunkował się bardzo serdecznie do prośby ks. Frąckowiaka aby Polacy w Leicester mogli samodzielnie korzystać z jego kościoła.  

*Zezwolił na odprawianie Mszy św. w każdą niedzielę i święta oraz na chrzty, pierwsze komunie,  śluby, i pogrzeby.   

*We wrześniu 1953 roku Ks. Frąckowiak składa swą funkcję proboszcza w ręce ks. mgr Aleksandra Murata, również byłego kapelana wojskowego. 

*W maju 1957 roku  zwołano  walne zebranie parafian na którym został wybrany pierwszy komitet parafialny z żądaniem zorganizowania stałej pomocy finansowej ks. proboszczowi.

Z początkiem lat sześćdziesiątych, przy liczbie parafian dochodzącej do blisko czterech tysięcy zarysowała się potrzeba posiadania własnego kościoła. Inicjatywa ks. Murata została entuzjastycznie przyjęta przez ogół parafian.  

*Rozpoczęła się akcja gromadzenia funduszy i poszukiwania odpowiedniego obiektu, którym stał się kościół Metodystów przy Melbourne Road.

*W dniu 12 czerwca 1965 roku zakupiona świątynia została poświęcona przez ks. bp Władysława Rubina, w obecności ks. bp Edwarda Ellis biskupa Nottingham. Uroczystość poświęcenia kościoła stała się wielkim wydarzeniem nie tylko wśród miejscowej Polonii, ale też odbiła się głośnym echem wśród angielskiej społeczności i w prasie.  

*Nareszcie po prawie 16 latach obraz Pani z Jasnej Góry został przeniesiony do własnego polskiego kościoła w Leicester. A chrzcielnica, w której ochrzczono mnóstwo polskich dzieci znalazła nowe mieszkanie w naszej pięknej, nowej świątyni.  

*Wielu księży odwiedziło naszą parafię, nie którzy młodzi księża, szczególnie śp. ks. Krzysztof Toporowski, ks. Jan Góra, ks. Stefan Orzeł i ks Stanisław Tylka odbywali tu dość długie staże jako asystenci księdza Murata. 

*W dniu 24 kwietnia 1984 roku wieloletni nasz proboszcz powszechnie lubiany i respektowany ks. mgr prał Aleksander Murat umarł. Po uroczystej Mszy Św. został pochowany przez ks. bp Wesołego na polskiej działce miejscowego cmentarza Saffron Hill. 

*Po śmierci ks. Murata kolejni księża przyjęli probostwo Parafii, ks. Adam Szczerbinski, ks. Ludwik Czyż, ks. Zbigniew Wiatrek, ks. Sławomir Jakubiec 

*i obecny proboszcz ks. Tadeusz Kordys. 

*W ciągu 38 lat w kościele przy Melbourne Road udzielono mnóstwa chrztów, pierwszych komunii, ślubów i pogrzebów.

 *W ośrodku zorganizowano różnorodne imprezy i występy artystyczne, obchodzono rozmaite rocznice i jubileusze.  

*W lutym 1985 zaszczycił nas wizytą duszpasterską Prymas Polski J Em ks. kard Józef Glemp. 

*Ze względu na znaczną ilość parafian w podeszłym wieku powstał Day Centre na terenie ośrodka przy pomocy social services. Dzieki pomocy finansowej miasta oraz innych agencji zaadaptowano ośrodek do użytku przez mało sprawnych starszych parafian.  

Z upływem wielu lat liczba parafian zmniejszyła się pokaźnie. Starsze pokolenie zaczęło się wykruszać z przyczyń naturalnych, a młodsze pokolenie wyjeżdżało z Leicester i osiedlało się w innych miejscowościach.  

*Jak wszystkie stare budynki kościół i ośrodek zaczynał potrzebować coraz więcej utrzymania i naprawy. Ponadto trzy piętrowy ośrodek stał się coraz bardziej nie praktyczny dla starszych i mało sprawnych parafian. Nie było miejsca na parkowanie samochodów. Dodatkowo mieliśmy problemy z sąsiadami którzy wybijali nam okna. Rada parafialna dała propozycję przeniesienia ośrodka pod głosowanie wśród parafian z wynikiem że 85% głosowało za przeniesieniem ośrodka.

*Kupiliśmy obszar ziemi należący do kościoła St Margaret’s przy angielskiej parafii Sacred Heart.

*W listopadzie 2002 wstępne prace się zaczęły, a w marcu budowa zaczęła się na poważnie. Był to okres wymagający dużo pracy dla całej parafii.  

*Zorganizowano parafialne warsztaty – spotkania poświęcone pracom wewnątrz i na zewnątrz naszego nowego ośrodka, jak również pakowanie, sprzątanie i przenoszenie rzeczy ze starego ośrodka do nowego. Po ciężkiej pracy pozwoliliśmy sobie na trochę rozrywki przy ognisku na dworze.

*W czerwcu 2003r, dwa miesiące przed zakończeniem budowy, zaszczycił nas swoją obecnością były prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Lech Wałęsa który z tejże okazji odsłonił pamiątkową tablicę. Na spotkaniu byli przedstawiciele ròżnych organizacji, dzieci szkolne, młodzież harcerska, schola, Polesie jak również architekci i kontraktorzy   18go listopada 2003r z łezką w oku przekazaliśmy muzułmanom klucze do starego ośrodka i nowy etap naszej parafii się rozpoczął.

*W czerwcu 2004r zorganizowaliśmy oficjalne poświęcenie i otwarcie nowego ośrodka. Dzień 6go czerwca był punktem kulminacyjnym wielomiesięcznych przygotowań do których cała parafia się włączyła. W czasie uroczystej Mszy Świętej pod przewodnictwem jego Eks Biskupa Karpińskiego dokonano poświęcenie kościoła i ośrodka. Przez cały dzień na naszym pięknym terenie ośrodka trwał festyn ogrodowy.

 *Podobne festyny przyjęły się w życiu parafii jako prawie coroczne imprezy.

 *W maju 2004r., kiedy Polska wstąpiła do Unii Europejskiej, nowy ośrodek, który wybudowany został dla kurczącej się parafii nagle stał się bardzo ciasny. Liczba parafian powiększyła się przynajmniej trzykrotnie. Wprowadziliśmy trzecią Mszę św. i jeżeli fundusze na to pozwolą, mamy zamiar powiększyć ośrodek. 

*W 2006r obchodziliśmy srebrny jubileusz kapłaństwa naszego księdza proboszcza. Był to dzień pamiętny nie tylko dla ks. Tadeusza ale dla całej parafii. 

W ostatnich latach dużo organizacji na terenie parafii obchodziło swoje jubileusze jak Polska szkoła, Polesie, SPK i chór Halka. 

*Dzisiaj obchodzimy diamentowy jubileusz polskiej parafii w Leicester. Jako społeczność dużo przeżyliśmy. Początkowe lata na obczyźnie nie były łatwe dla pierwszych parafian, niemniej jednak wspólnota skupiła się i dzięki włożonej pracy nabyto kościół przy Melbourne Road, sprzedaż którego pozwoliła nam kupić obecny ośrodek. Nasza parafia jest jedyną w Anglii, która podjęła tak wielkie przedsięwzięcie. Dlatego młode pokolenie z głębi serca pragnie podziękować naszym rodzicom i dziadkom za dziedzictwo jakim jest nasza parafia.