 [Strona główna] | |
|
• Historia | |
|
Nawiązał kontakt z ojcami dominikanami przy tutejszym kościele katolickim pod wezwaniem Krzyża Świętego ‘Holy Cross’. Przeor dominikanów ks. dr Klimeck, pochodzenia polskiego, ustosunkował się bardzo serdecznie do prośby ks. Frąckowiaka aby Polacy w Leicester mogli samodzielnie korzystać z jego kościoła. Zezwolił na odprawianie Mszy św. w każdą niedzielę i święta oraz na chrzty, śluby i pogrzeby. Niedługo poczęła kiełkować myśl, aby mimo wszystkiego mieć ‘coś własnego’. Staraniem tutejszej Polonii i z jej składek, ufundowany został obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, malowany olejno na płótnie i obramowany ozdobnie pięknymi orzełkami. We wrześniu 1953 roku Ks. Frąckowiak składa swą funkcję proboszcza w ręce ks. mgr Aleksandra Murata, również byłego kapelana wojskowego. W maju 1957 roku zwołano walne zebranie parafian na którym został wybrany pierwszy komitet parafialny z żądaniem zorganizowania stałej pomocy finansowej ks. proboszczowi. Z początkiem lat sześćdziesiątych, przy liczbie parafian dochodzącej do blisko czterech tysięcy zarysowała się potrzeba posiadania własnego kościoła. Inicjatywa ks. Murata została entuzjastycznie przyjęta przez ogół parafian. Rozpoczęła się akcja gromadzenia funduszy i poszukiwania odpowiedniego obiektu, którym stał się kościół Metodystów przy Melbourne Road. W dniu 12 czerwca 1965 roku zakupiona świątynia została poświęcona przez ks. bp Władysława Rubina, w obecności ks. bp Edwarda Ellis biskupa Nottingham. Uroczystość poświęcenia kościoła stała się wielkim wydarzeniem nie tylko wśród miejscowej Polonii, ale też odbiła się głośnym echem wśród angielskiej społeczności i w prasie. Nareszcie po prawie 16 latach obraz Pani z Jasnej Góry został przeniesiony do własnego polskiego kościoła w Leicester. Wielu księży pracowało w naszej parafii, niektórzy młodzi księża: śp. ks. Krzysztof Toporowski, ks. Jan Góra, ks. Stefan Orzeł i ks. Stanisław Tylka odbywali tu dość długie staże jako asystenci księdza Murata. W dniu 24 kwietnia 1984 roku wieloletni nasz proboszcz powszechnie lubiany i respektowany ks. mgr prał Aleksander Murat umarł. Po uroczystej Mszy św został pochowany przez ks. bp Wesołego na polskiej działce miejscowego cmentarza Saffron Hill. Po śmierci ks. Murata kolejni księża przejmowali probostwo Parafii, ks. Adam Szczerbinski, ks. Ludwik Czyż, ks. Zbigniew Wiatrek, ks. Sławomir Jakubiec i obecny proboszcz ks. Tadeusz Kordys. W ciągu ostatnich 54 lat udzielono wielu chrztów, ślubów i pogrzebów, organizowano róznorodne imprezy i występy artystyczne, obchodzono rozmaite rocznice i jubileusze. W lutym 1985 zaszczycił nas wizytą duszpasterską Prymas Polski Ks. kardynał Józef Glemp. Kościół był gruntownie odrestaurowany na zewnątrz, odmalowany wewnątrz, podłogi wyłożone dywanem, okna wymieniono w całym ośrodku. Ze względu na znaczną ilość parafian w podeszłym wieku powstał „Day Centre” na terenie ośrodka przy pomocy Social Services. Dzięki pomocy finansowej miasta oraz innych agencji zaadaptowano ośrodek do użytku przez mało sprawnych starszych parafian. Po upływie 54 lat, liczba parafian zmniejszyła się pokaźnie. Starsze pokolenie wykrusza się z przyczyń naturalnych, a młodsze pokolenie wyjeżdża z Leicester i osiedla się w innych miejscowościach. Staramy się prowadzić gospodarkę finansową w ramach naszych możliwości. Wszystkie stare budynki zaczynają potrzebować coraz więcej kosztownego utrzymania i napraw. Ponadto, trzypiętrowy ośrodek jest nie praktyczny dla starszych i niepełnosprawnych parafian. Niema miejsca na parkowanie samochodów. Dodatkowo, mamy problemy z miejscem w którym położony jest nasz ośrodek. Niechętni dla nas (nie chcemy wymieniać kto) wybijają nam okna, witraże. Rada parafialna poddała pod głosowanie propozycję przeniesienia ośrodka. 85 % parafian głosowało za przeniesieniem ośrodka. Kupiliśmy obszar ziemi należący do kościoła St Margaret przy angielskiej parafii Sacred Heart. Serce polskiej parafii w Leicester silnie bije. Daj Boże abyśmy podołali temu wielkiemu wyzwaniu jakie podjęliśmy. Prosimy o wsparcie modlitewne i materialne. POLSKA WSPOLNOTA KATOLICKA W LEICESTER Opracował M.J.Ziólko Leicester, sierpień 1993 r. Poiska Wspólnota Katolicka w Leicester, zwana poczatkowo Po1ska Parafia w Leicester, datuje się od roku 1948, w którym byli żołnierze Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i ich rodziny z pobliskich obozów i hosteli jak: Bruntingthorpe Camp - obóz oficerski, Ashby Folville, Lubenham, Husbands Bosworth, Melton Mowbray i Market Harborough, przechodzac do cywilnego życia, zaczęli sie osiedlać w mieście Leicester z dużymi możliwościami znalezienia zatrudnienia w jego przemysłach. Osiedlanie się nie było jednak ani łatwe, ani przyjemne. Znalezienie ‘dachu nad glowa’ było pierwszym problemem, a drugim znalezienie pracy, byle jakiej na początku, zresztą i przeważnie tylko te najgorsze byly dla Polaków dostepne. Szybko grupa polskich osiedleńców w Leicester zaczęla odczuwać brak jakiegoś wspólnego ‘punktu zaczepienia’. Szczególnie w niedzielę i święta brakowalo polskiej Mszy św. i Słowa Bożego głoszonego w rodzimym jezyku, a także wiekszego pomieszczenia na wspólne ‘schadzki’. Dzieki zabiegom i perswazji ówczesnego majora Antoniego Dabrowskiego, do Leicester przybyl z obozu Bruntingthorpe ks. Edward Frąckowiak były kapelan wojskowy i jeniec niemieckich obozów koncentracyjnych. Zamieszkał w Leicester i przez Polską Misję Katolicką w Londynie został mianowany pierwszym proboszczem Polaków w Leicester. Nawiazał kontakt z miejscowymi Ojcami Dominikanami i od przeora, polskiego pochodzenia, ks. dr E. Klimeck uzyskal zgode na odprawianie w jego kościele Holy Cross jednej Mszy św dla Polaków w niedziele i święta na udzielanie Sakramentu małżeńsstwa, chrztu i sprawowanie obrzędów pogrzebowych. 00. Dominikanie pozwolili też korzystać z dużej sali przykościelnej ze sceną. Było już miejsce na wspólne nabożeństwa w kościele i miejsce na spotkania, zebrania, akademie i zabawy. Wystrój wnetrz w angielskich kościołach, nawet katolickich, nie odpowiada polskiej naturze, nie daje Polakowi poczucia swojskości. I znowu z inicjatywy pana A. Dabrowskiego zawiazal się Komitet Ufundowania Obrazu Matki Boskiej Czestochowskiej i umieszczenia go w kościele Holy Cross, aby mieć w nim ‘coś swojego’. W kilka miesięcy później projekt zostal zrealizowany. Duży obraz namalowany przez artystę malarza pana L. Sawickiego, oficera z Bruntingthorpe Camp, z ozdobnie wykutymi ramami z miedzianej blachy przez pana J. Ostrowskiego, r6wnie oficera, zostal w dniu 4 września 1949 roku uroczyście poświecony i umieszczony w kościele Holy Cross. Stał się nowością polskim ‘zakątkiem’ w angielskim kościele. Polska Parafia w Leicester stale wzrastala liczbowo i krzepiła organizacynie pod przewodnictwem już działającego Koła Stowarzyszenia Polskich Kombatantów. We wrześniu 1953 roku proboszczem, w miejsce ks. E. Frąckowiaka, został ks. mgr Aleksander Murat, też były kapelan wojskowy i jeniec niemieckich obozów koncentracyjnych. Z miejsca przypadł parafianom do gustu. Obdarzony szczerym respektem i przywiazaniem przez paraflan, duszpasterzowal w Leicester przez 30 lat. Już w roku 1963 i1ość parafian zamieszkalych w Leicester i okolicy dochodzila do okolo 4 tys. Potrzeba własnego kościoła zarysowywała sie coraz bardziej. Istniał już dobrze działający Komitet Parafialny powstaly z inicjatywy pana Zygmunta Hołyńskiego, pod przewodnictwem pana Floriana Kotowicza - pierwszego prezesa i redaktora ‘Wiadomości Parafialnych’ z własnej inicjatywy, zapewniajacy stale utrzymanie ks. Proboszczowi przez zbieranie zdeklarowanych składek na ten cel. To też Polskiej Parafli, wiadomej swej prężności i możliwości, korzystanie z łaski 00. Dominikanów nie bardzo odpowiadało. Rzucona myśl przez ks. Proboszcza Murata nabycia własnego kościola zostala entuzjastycznie przyjeta. Pa wstepnych poszukiwaniach odpowiedniego obiektu, a właściwie dzięki pomyślnemu zbiegowi okoliczności i pomocy pana Józefa Bisewskiego, który znał pastora Metodystów, udało sie Parafii nabyć ich kościół przy Melbourne Road wraz z przyleglym budynkiem za przystepna cenę, ponieważ sami nie byli w stanie tego koáciola dlużej utrzymać a pragnęli aby on w dalszym ciągu slużył jako Dom Boży. Pa niezbędnych przeróbkach i po całkowitym jego odmalowaniu, W co bardzo dużo bezinteresownej pracy włożyli sami parafianie, Polski Kościół pod wezwaniem św. Pawła (tak jak poprzednio) zostal w dniu 12 czerwca 1965 roku uroczyście poświęcony przez Jego Eminencje Ks. Biskupa Władyslawa Rubina ( jego pierwszy poświęcony kościół), przy udziale ks. bp. E. Ellisa, zwierzchnika Diecezji Nottingham, Rektora Polskiej Misji Katolickiej ks. Wladyslawa Staniszewskiego, duchowieństwa polskiego i angielskiego, przedstawicieli wszystkich miejscowych organizacji polskich i zaproszonych gości tłumnie przybylych parafian. Radość z wiasnego kościoła byla przeogromna. W stosunkowo krótkim czasie ukończono przeróbke zabudowania przykościelnego na ośrodek Parafialny. Wszystkie koszta zostaly pokryte z ofiar pienieżnych parafian. Obraz Matki Boskiej Czestochowslciej z kościola Holy Cross zostal z dumą przeniesiony do własnego kościoła i umieszczony w drewnianym oltarzu wykonanym przez pana S. Uczniaka. Parafianie samorzutnie zajęli sie “zagospodarowaniem” kościoła kupujac lub własnoręcznie wykonując wiele szat i sprzętu liturgicznego, albo składali ofiary na ich zakup. Szczupłość miejsca nie pozwalala na wymienienie długiego szeregu nazwisk ofiarodawców. Zresztą nie czynili tego dla własnej chwały lecz “AD MAJOREM DEI GRATIAM” - więc Bóg zapłać! Ale jedno nazwisko przodujące należy uwzględnić, nazwisko jubilera pana Jana Chochołowskiego, który własnoręcznie wykonał monstrancję, cyborium, kielichy mszalne i ofiarował do kościoła. Lata uplywają. Życie w Parafii toczy się już ustabilizowanym torem. Wzrastają nowe pokolenia chrzczone w polskim kościele, odchodza starsze żegnane przez polskiego duszpasterza na droge wieczną. Odbywają się Msze, nabożeństwa, pielgrzymki do różnych miejsc w Anglii i zagranice do Ziemi świetej, Lourdes, Rzymu, Fatimy. Tętni Polska Szkola, rozbrzrniewają koncerty, akademie, zebrania organizacji, zabawy. To wszystko dzieje się w oparciu o własny kościół Parafialny. Wytwarza się społeczność sobie bliska - jedna rodzina, w której - jak to zwykle bywa - są chwile radosne, ale też smutne i przeplatane swarami jako że ułomnymi ludźmi jesteśmy. 25 maja 1966 roku liczna grupa parafian bierze udzial w obchodzie Millenium w Londynie, a 19 czerwca tegoż roku organizuje z Radą Miedzyorganizacyjną, na duą skalę, Obchód Tysiąclecia Polski Chrześcijańskiej w Leicester. 30 września 1973 roku Parafia obchodzi uroczyście swój Srebrny Jubileusz z udziałem ks.bp. Wiadyslawa Rubina. W trzy lata później 16 października 1978 roku Parafia przeżywa powszechna radość z wyboru. nowego papieża ks. kard. Karola Wojtyły, a 30 maja 1982 roku ma zaszczyt powitać Ojca św. Jana Pawła II, na Crystal Palace w Londynie, dokąd wyruszyła pielgrzymka zorganizowana przez ks. asystenta Krzysztofa Toporowskiego. W niedługim czasie życie Parafii ulega pewnej dezorganizacji z powodu poważnej choroby ks. Prałata Murata. Do Parafii przybywa ks. mgr Adam Szczerbiński, we wrześniu 1982 roku. Po rezygnacji chorego ks. Prałata, ks. Adam, z dniem 14 listopada zostaje proboszczem w Leicester. Pełen energii i pomysłów, założył Biblioteką Parafialną z książek darowanych przez parafian (około 1000 t.), przeprowadził całkowitą odnowę wnętrza kościoła, przeróbkę klubu i zainstalował nową radiofonizację. 24 kwietnia 1984 roku ks. Prałat mgr Aleksander Murat, nieodżałowanej pamięci Proboszcz umiera. Parafię okrywa wielki smutek i żałoba. 9 maja odbył się uroczysty pogrzeb z udzialem ks. bp. Szczepana Wesołego, przedstawicieli wszystkich organizacji, pocztów sztandarowych i rzeszy parafian. Spoczął na polskiej działce cmentarza Saffron Hill. Z dniem 30 września 1984 roku ks. proboszcz Adam Szczerbiński zostaje przeniesiony do Coventry. Na jego miejsce przybywa ks. Ludwik Czyż. W dniu 25 lutego 1985 roku Parafia zostaje zaszczycona wizyt Prymasa Polski Księdza Kardynała Józefa Glempa. Na tę uroczystość przybywaja również delegacje Poiskich Wspólnot Katolickich z Melton Mowbray, Derby, Loughborough, Lincoln, Scunthorpe i Chesterfield. Dostojnego Gościa wita w imieniu Wspólnoty leicesterskiej jej prezes pan Jan Kowzan. W roku 1987 Parafia staje przed problemem, czy ze wzgledu na wzrastajacy wandalizm w rejonie kościola i już poniesione materialne straty, nie należaloby się przenieść do innego rejonu miasta. Większość parafian, może z sentymentu do kościoła, opowiedziala się za pozostaniem na miejscu. W dniach 23 i 24 maja 1987 roku odbyl si w Parafii dwudniowy Zjazd Instytutu Polskiej Akcji Katolickiej. W grudniu tego roku ks. Proboszcz przenosi się do nowo nabytej plebanii. Rok 1989 byl rokiem nadziei z powodu zachodzących zmian w Kraju i rokiem rocznic: 40 lecia istnienia Polskiej Wspólnoty Katolickiej w Leicester, 45 lecia Bitwy o Monte Cassino, 45 rocznicy Powstania Warszawskiego, 40 rocznicy Pielgrzymowania Polaków do Hednesford i 35 lecia istnienia parafialnego Chóru “Halka”. Miała też miejsce ofiarna zbiórka na Fundusz Tadeusza Mazowieckiego. Obchód 25 lecia posiadania własnego kościoła przypadł na dzień 17 czerwca 1990 roku i był połączony z uroczysto Bożego Ciała jako Dziękczynny Festiwal 25 lecia. Obie uroczystości odbyły się w kościele, co było nowością, zwłaszcza dla starszego, bardziej konserwatywnego pokolenia. Rok 1990 to szczególnie pamiętny rok dla wszystkich Polaków Ojczyzna odzyskała niepodległość i po raz pierwszy od 51 lat zaśpiewali Polacy zamiast: “Ojczyzne wolną racz nam wrócić Panie” - “Ojczyzne WOLNĄ pobłogosław Panie”. W latach 1991-1992 sporo parafian odwiedziło Kraj, udając się tam na zjazdy Kombatantów, Lotników lub prywatnie. W niedzielę 17 stycznia 1993 roku ks. Proboszcz Ludwik Czyż ogłosił z ambony (niespodziewanie) swoje odejście z Parafli i przedstawił następcę na stanowisko proboszcza, którym został ks. Zbigniew Wiatrek. Plany na najbliższą przyszłość dla nowego Księdza Proboszcza i Parali to: Jubileusz 100 lecia Istnienia Polskiej Misji Katolickiej w roku 1994 oraz Jubileusz 30 lecia istnienia Polskiego Kościoła w Leicester, przypadający w 1995 roku. Szczęść Boże! Nowego Proboszcza Parafia leicesterska wita serdecznie i życzy Mu SZCZĘŚĆ BOŻE. * * * * * Polski kościół w Leicester został zbudowany jako Świątynia Metodystów w 1893 roku. W dalszym ciągu jest w dobrym stanie używalności teraz i na wiele lat w przyszłości. Natomiast stan liczebny Parafii zaczyna się poważnie wykruszać z każdym rokiem, przeważnie wskutek naturalnego ubytku starszego pokolenia. Obecnie ocenia sie ilość parafian na około 1700 osób łącznie z młodzieżą do lat 18. Śmiertelność w Parafii wyraża się plus minus 26 pogrzebami rocznie, a tylko 7 chrztami. Dla porównania, w roku 1961 było 51 chrztów, a tylko 5 zgonów. Wiele zasłużonych osób, filarów Parafii, społeczników, prezesów Rady PWK, organistów, kościelnych i wielu, wielu cichych i skromnych w swej pracy dla Parafii odeszło na zawsze. Siłą faktów nasuwa sic zatroskana myśl o przyszłość jak długo jeszcze polski kościół w Leicester będzie polskim kościołem? O Parafialny posiada klub-bar, sale teatralno-taneczna z miejscem na bar w czasie zabaw, kancelarię parafialną, pokój-bibliotekę, pokój Rady PWK i w pełni wyposażoną kuchnię. Z Ośrodka Parafialnego mogą korzystać wszystkie organizacje i stowarzyszenia polskie w Leicester. Przy Parafii istnieje Stowarzyszenie Żywego Różańca, KSMP, Koło Seniorów, “Day Centre”, Sekcję Charytatywną, Szkoła Polska, Zespół Pieśni i Tańca “Polesie”, Harcerstwo żeńskie i męskie, Chór “Halka” i Rada Administracyjna PWK. Z klubu i sal Ośrodka korzysta miejscowe Koło SPK, Koło Stowarzyszenia Lotników Polskich, Koło Inwalidów PSZ i ostatnio Zjednoczenie Polskie. Parafianie w Leicester nie żałują grosza na potrzeby kościoła, cele charytatywne i społeczne o czym świadczą otrzymywane podziękowania i ogłoszenia w “Nowinach” Polskiej Wspólnoty Katolickiej.
| |
